2011 yılı
Temmuz’unda, Barcelona’da, otel odasında bir belgesel izliyordum.. Yeni
sonuçlanan bir genetik araştırmadan bahsediyordu.. İtalyanlar üzerinde yapılan
bir araştırmaya göre erkekleri % 97 - 98 oranında Türklerle, kadınları ise aynı
oranda Suriyelilerle akrabaydı. Daha önce de Etrüskler dolayısıyla İtalyanlarla
akrabalık bağımızın oluştuğunu ve “İtalyanlar bize benziyor” lafının
boşuna söylenmediğini, aramızda Akdenizli olmamızın ötesinde bir bağın olduğunu
bir yerlerde okumuştum; bu araştırmayla da bunun kesinlik kazandığını görmek ve
bunu bir İspanyol kanalında izlemek oldukça şaşırtıcıydı..
Bu tespit bana
başka bir olayı çağrıştırmıştı. Montaigne’in, Makaleler adlı eserinde; “Osmanlı
Sultanı Fatih Sultan Mehmet, Papa II. Pius'a gönderdiği mektubunda, Türklerin,
Troyalılar soyundan geldiklerini ve Hektor'un öcünü almanın Türklerin
sorumluluğunu olduğunu yazmıştır” diyerek, Fatih’ in, Truva’ dan
kaçanlar tarafından kurulduğuna inanılan İtalya’ da hüküm süren Papa’ nın,
akrabaları olabilecek Türkler yerine neden Yunanlılara yardım ettiğini
anlayamadığını sorduğunu yazması da genetik tarihin ilginç rastlantılarından
biri olmuştu.
Buna benzer bir
şaşkınlığı, Musevilik ve Yahudilik tarihini araştırırken, bugün İsrail’ de
yaşayan Musevilerin büyük çoğunluğunun Türklerle akraba olduklarını, aslında
İsrail’ e şu veya bu sebeple kızarken aslında kendi ırkımızdan olan insanlarla
kavga ettiğimizi öğrendiğimde yaşamıştım..
Efendim olay,
Hazar Kağanlığı’ na dayanıyor.. Hazar Kağanlığı, 7. ve 11. yüzyıllar arasında Hazar
Denizi'nin çevresinde; Van Gölü'nden, Karadeniz kıyılarından, Kiev'e; Aral
Gölü'nden, Macaristan’ a kadar olan geniş topraklarda hüküm sürmüş
ve Doğu Avrupa'da düzen kurmuş bir Türk devletidir. Bazı
bilim adamlarına göre "Hazar"
adı "gezgin" anlamına
gelen ( -kaz) kökü ve
"adam" anlamına gelen (-er) ekinden türetilmiştir. Kaz-ar;
gezer yani serbest dolaşan, bir yere bağlı olmayan anlamına
gelmektedir. Hazarların bir süre Büyük Hun Devleti'ne bağlı kavimler
arasında bulunmuş olmaları ihtimali olup 586’dan sonraki Bizans kaynaklarında
Hazarlar, "Türkler" olarak
geçmektedir.
İslamiyet'ten
önce Türklerin tamamına yakını Tengrici ( Şamanist) olmasına rağmen
Hazar Kağanı ve yönetim kademesindeki Türklerin çoğu 740'lı yıllarda, Arap
baskısıyla gelen Müslümanlık ile Bizans’ tan gelen Hristiyanlık arasında
kalmamak adına başka bir semavi din olan Museviliği benimsemiştir. Birkaç
akademisyen, Hazar Türkleri’ nin birçok Doğu Avrupa ve Rus Yahudisi'
nin ataları olduğunu düşünmektedir. Tüm bunların yanı sıra Hazarlar dini
toleransın yaygın olduğu ve Paganizmin de serbestçe yayıldığı bir
toplumdu.
Hazarlar' ın
etnik kökeni hakkında kesin bir kanıt olmamakla beraber bu konuda araştırma
yapmış bazı SSCB'li tarihçilere göre, Kuzey Kafkasya' nın yerli
halklarından biridir. D.M. Dunlop adlı araştırmacı Hazarların,
Uygur soyundan geldiğini kabul etmiş, Peter Golden isimli başka bir
araştırmacı ise, Hazarlar ile Uygurlar arasında bir bağlantı kurmanın mümkün
olmadığını ve gerçek bağlantının Ogurlar arasında var olduğunu
belirterek Dunlop' a karşı çıkmıştır. Eski Rus kayıtlarında Hazarlar "Beyaz Ugriler", Macarlar da "Kara Ugriler" olarak
anılmaktaydı. Hazarca' nın, eski Türk dili ve Uygurca' nın etkisinde kalmış,
Hunca ve Bolgarca gibi Türk lehçelerinin Oğur
öbeğine bağlı bir lehçe olduğu görüşünde birleşen araştırmacılar da
vardır.
Hazar Türkleri Yahudi değil Musevidir. Yani
bunların ırk olarak Sami ırkından olan İsrailoğulları ile hiçbir ilgileri
yoktur. Hazarlar, Museviliği, özellikle yine Türk kökenli olan Kafkasya’ da
Dağıstan ve Harezm Bölgesi’ nde yaşayan Musevileşmiş yerlilerden öğrendiler. Yapılan
araştırmalarda buralarda nüfus olarak önemli olmasa da dini-kültürel varlıkları
nedeniyle önemli bir Musevi inananları topluluğu bulunmakta olduğu anlaşılıyor.
Bu toplulukların da ırken Yahudi olma olasılıkları bulunmamaktadır. Öte yandan
Hazar Türklerinin alfabe olarak Orhun alfabesini kullandığını biliyoruz. Hazar
Musevilerinin başlangıçta Musevilik metinlerini Orhun Alfabesini kullanarak
yazdıkları biliniyor. Bu gerçek de bize Museviliğe ait Orhun alfabesiyle
yazılmış metinlerin varlığını ve bir Türk Museviliğinin, Hazarlar
öncesinde de var olduğunu gösteriyor.
Öte
yandan Karay Musevi Türkleri ile Yahudiler arasında var olan inanış
farkları, farklı etnik ve kültürel kökenlerin kanıtıdır. Bir diğer
kanıt da İstanbul'da Hazar kökenli Museviler ile Bizans'ın yerlisi Yahudiler
arasında yüzyıllarca süren dini kavgalardır. Ne yazık ki bu kavgayı sonunda
Türk kökenli Museviler kaybetmiş ve onlara ait sinagoglardan ancak bir tanesi
günümüze ulaşabilmiştir. Yazılı eserler ise henüz ortada yoktur.
Bu söylediklerimizin doğruluğunu, özelikle Aşkenaz Musevilere ait genetik araştırmalarda DNA yapılarının, İsrailoğlu kökenli Yahudilere değil, Türk kökenlilere yakın sonuçlar verdiğinin ortaya çıkması göstermektedir. Bu çalışmalarda, Kürtleşmişlerin (Kürtlerle karışmış Yahudiler) bir bölümü bile, İsrailoğulları' na ( Sami kökenli Museviler), Aşkenazlardan çok çok daha yakın DNA özelliklerine sahip bulunmuştur. Önasya' nın dağlarında mahsur kalıp, kendilerini herkesten saklayan İsrailoğlu kökenli Yahudilerin, bölge ve kültür yakınlıkları nedeniyle son bin yılda Kürtleşmişlerle değil de ondan çok daha önce Kırmanç - Sorani topluluklarıyla karışmış olması ve onların arasında gerek dini gerekse kültürel olarak asimile olup yok olmuş olmaları daha mümkün görünmektedir.
Hazarlarda Museviliğin oynadığı rol ne yazık ki Hazar Türkleri için çok da hayırlı olmamıştır. Macarların Hıristiyan olması ve hatta ondan da önce kimi Ön-Türk topluluklarının Slavlaşmasına yol açan, Ön-Türkler arasında Hıristiyanlığın yayılması, bir de Museviliğin ortaya çıkmasıyla daha bir sağlamlaşmış olmalıdır. İslam, Türkler arasında sürecek bir yerleşik - göçer ayrılığı doğururken, bundan önce aynı örneği Hıristiyanlık ve Musevilik sergilemiştir. Dolayısıyla Türk Dünyası, Şamanizm, Musevilik, Hıristiyanlık ve İslamiyet yüzünden birbirlerinden tamamen ayrılmıştır.
Hazarlı
Türklerin ve diğer dinleri seçmiş Türklerin, mesela Hıristiyan Naymanlar,
Hıristiyan Kossaklar, Budist Çinlileşmişler gibi daha birçok topluluğun tarihi,
Türklerin gözü önünden uzun süredir kaçırılmış, ancak son yıllarda genel
bilgilenme düzeyinde yükselme ile bu aşılmıştır. İslamiyet’ in, Kavimci anlayış
yerine Ümmetçi anlayışı benimsemesi sebebiyle, Türk Tarihi, kimilerince
neredeyse Türkler’ in İslam olmalarından sonra başlatılmakta, İslam öncesi Türk
Tarihi gerçekten araştırılmak yerine Dede Korkut Masalları ve efsanelerle
açıklanmaya çalışılmaktadır.
ABD’de bulunan John Hopkins Üniversitesi’nde
görevli genbilim uzmanı Eran Elhaik, Aşkenaz Yahudilerinin Hazar kökenli olduğu
tezinin daha geçerli olduğunu öne sürmüştür. “Genome Biology and Evolution”
adlı dergide “Avrupa Yahudilerinin Soyunun Kayıp Halkası: Ren ve Hazar
Hipotezlerinin Karşılaştırılması” başlıklı bir çalışma yayımlayan Elhaik,
sekizi Yahudi, 74’üyse Yahudi olmayan gruplardan gelen 1.287 kişinin gen
analizini coğrafi ve tarihsel göç yolları açısından değerlendirmiştir.
Bilim
dünyasında büyük yankı uyandıran araştırmada, Aşkenaz Yahudilerinin asıl kökeninin, Miladi
takvime göre tarihin başlangıcına yakın bir dönemde Hazar bölgesine yerleşen
Türk boyları olduğu ortaya konulmuştur. Elhaik’e göre bu nüfusun bir kısmı
sekizinci yüzyılda Yahudiliğe geçmiş ve “Hazar Tezi” ni oluşturan göç yollarını
kullanarak, Hazar Denizi’ nin kuzeyinden Avrupa kıtasına doğru ilerlemiştir.
Tüm Yahudi
nüfusunun büyük bölümünü oluşturan Aşkenazlarla ilgili daha yaygın olan “Ren
Tezi”ne göre ise aslında Filistin’de yaşayan Yahudiler, Müslümanların bu
bölgeyi işgal etmesi nedeniyle yedinci yüzyıldan başlayarak, Akdeniz yoluyla
kaçmış ve önce Güney Avrupa’ya, İtalya ve İspanya gibi ülkelere sonra da Ren
Nehri kıyılarına, yani şimdiki Almanya’ya yerleşmiştir. Bu tez, İsrail’ in de
desteklediği, Siyonist amaçlı tez olup Eran Elhaik, genetik göstergelerin bu
tezi desteklemediğinin altını çizmiştir. Elhaik’e göre Avrupa Yahudileri, salt
Sami kökenli olmayıp Yakın Doğu, Kafkas, Avrupa ve Sami soylarının genlerinin
karışımından oluşmaktadır. Bu veriler de, “Hazar Tezi”ni desteklemektedir.
Görüleceği gibi genetik araştırmaların
tamamı yabancılar tarafından yapılmış olup bu araştırmalar, Türkiye’de ve
Türkler tarafından yapılmadığı sürece her zaman şüpheyle
karşılanmalıdır. Orta Avrupa Musevilerinin içinde küçük de olsa Sami
asıllı olanlar vardır. Buna rağmen genetik haritalar dikkatle gözden geçirildiğinde
görülmektedir ki; Sami asıllı Yahudiler ile Aşkenaz asıllı Museviler aynı
genetik bölgede bulunmamaktadır. Aşkenazların Anadolu Türklerine yakın olduğu
apaçık ortadadır. Armanların, Kürtlerin (ki burada biz biliyoruz ki
Kürtleşmişler söz konusu) ve hatta Suriye ve Lübnanlıların da genetik haritada
bu bölgede bulunması ise bir Akdenizliliğe işaret etmemekte, bu toplulukların Türklerle
genetik akrabalığına işaret etmektedir. Suriye ve Lübnan'ın genetik kökeni
konusunda biraz aceleci olmamak gerektiğini, bunların Arap (Sami) kökenli
olmadıklarını biz tarihten biliyoruz. Son yıllarda yapılan DNA çalışmaları
da Suriyeli, Lübnanlı ve İtalyanların (Etrüskler) Türkler ile akraba
olduklarını ortaya koymaktadır.
Doğu Avrupa
Musevilerinin yani Aşkenazların Sami asıllı olmayıp Türk asıllı oldukları
bilimsel olarak kanıtlanmıştır. Üstelik Seferad Yahudileri olarak bilinen İspanya
ve Portekiz Yahudilerinin bile Sami asıllı Yahudiler olduğu noktası dahi tartışmalı
bulunmaktadır. Çünkü birçok Musevi Hazar Türk’ü, İspanya, İtalya ve Portekiz’e
göç etmiştir. Musevi tasavvufunun en önemli üç isminden ikincisi olan Gikatilla
ailesi bunlardan biridir. Batı Akdeniz Avrupa’sının Musevilerinin adları
üzerine yapılacak bir araştırma, Seferad olarak isimlendirilen bu küçük
topluluğun Sami ve Türk soylu iki farklı etnik kökene sahip olduğunu ama
ikincisinin zamanla kültürel olarak kaybolduğunu gösterecektir.
Kimi Portekizlilerin Kuzey
Çinlilerle akraba olduğu sonucunu veren genetik çalışmalar bu genetik halkayı
Çin’e veya mesela Samilere değil, doğrudan Türkler'e ve onların doğu koluna Moğol
ve Kırgızlar' a bağlamaktadır. Bu nedenle diyebiliriz ki bugün Portekiz’deki
Hristiyanların bir kısmı da Türk soyludur...
Dünyadaki Musevilerin genetik bir
ortaklığı olmadığını ve mesela Arabistan Araplarının, Dünya Yahudilerinden çok
daha fazla Sami asıllı Yahudilerle genetik yakınlık gösterdiğini söz konusu
genetik çalışmalardan buluyoruz. Babil Kulesi başlıklı yazımızda da bundan bir
nebze bahsetmiş ve Araplar ile Yahudilerin aslında kuzen olduklarını ifade
etmiştik. Sami Arapların ne Anadolu ne de başka yerin Türkleriyle genetik
yakınlığının söz konusu olmadığı açıktır.
Bundan başka; ortak bir Yahudi genetik bölgesi yoktur. Temelde üçe
ayrılmış Yahudi genetik bölgesi vardır. Biri Sami, biri Siyahi (Falaşalar) ve
diğeri de Aşkenazlar. Bugün İsrail’ de yaşayan Museviler arasında Aşkenaz
nüfus ise Sami ve Siyahi Yahudilerden çok daha fazladır. Bu nedenle hiçbir
şekilde ortak Dünya Yahudi Genetiği söz konusu değildir.
Arthur Kostlerin dikkatini çeken bir
hususu hatırlamak yerinde olacak. Kostler “Yiddish dilinde, Almanya'nın Fransa
sınırına komşu yörelerinden hiçbir sözcük girmemiştir.” demiştir. Kostler’in
dikkat çektiği bu noktanın da Saka Türkleri Tarihi aydınlandıkça açığa
kavuşacağını ve hatta Almanya'nın doğusundaki yer isimlerinin kökenlerinin
belirleneceğini düşünüyoruz.
Özet olarak, Türklerin dini algılama
biçimi ve hayatlarında koydukları yer, onların, birçok dine yöneldiğini ve
özellikle etnik bakiye haline geldiklerinde dinsel bir taassuba büründüklerini
ve tam da bu noktada etnik olarak dönüşüp Türk olarak yok olurken genetik
olarak Türklüklerini sürdürdüklerini düşündürmektedir. Bu nedenle, günümüzde
İslam'ın etkisiyle, İsraillilere tavır alırken aslında aynı ırktan olmamız
kuvvetle muhtemel olan akrabalarımıza tavır aldığımızın bilinmesi
gerekmektedir. Bu tezin İsrail tarafından nasıl anlaşıldığı ya da İsrail’ in
buna nasıl bakacağı da ayrı bir tartışma konusudur. Ancak; bu tez, her iki
taraf yönetimince de yüksek sesle dile getirilmediği için halklar dini
inançları sebebiyle birbirini düşman olarak görmeye devam edecektir.
Saygılarımla…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder